هر چي عشقه توي دنيا من ميخواستم مال ما شه ...

کنار هر قطره ی اشکم  ... هزار خاطره دفنه ...
انقدر خاطره داری ... که گویی قده یک قرنه ...

گلو میسوزه از عشقت ... عشقی که مثل زهره ...
ولی بی عشق تو هر دم ... خنده با لبهای من قهره ...

درسته  با منی اما ... به این بودن نیازارم ...
  تو که حتی با چشماتم ... نمیگی آه دوستت دارم ...

اگه گفتی دوستت دارم ... فقط بازیه لبهات بود ...
  وگرنه رنگ خودخواهی ... نشسته توی چشمات بود ...

هر چی عشقه توی دنیا ... من میخواستم مال ماشه ...
اما تو هیچوقت نذاشتی ... بینمون غصه نباشه ...

فکر میکردم با یه بوسه ... با تو همخونه می مونم ...
  نمی دونستم نمیشه ... آخه بی تو نمی تونم ...

گله میکنم من از تو ... از تو که اینهمه بی رحمی ...
هزار بار مردم از عشقت ... تو که هیچوقت نمی فهمی ...

چشام همزاد اشک و خون ... دلم همسایه ی آهه ...
زمونه گرگ و عشقه تو ... شبیه مکر روباهه ...

شدم چوپان ساده لوح ... کنار گله ی احساس ...
چه رسمی داره این گله ... سر چنگال گرگ دعواست ...

تو این قدر خواستنی هستی ... که این گله نمی فهمه ...
اگه لبخند به لب داری ... دلت از سنگ و بی رحمه ...

  ببخش خوبم اگه این عشق ... حيله ی تو رو رو کرد ...
نفرین به دل ساده ... که به چنگال تو خو کرد ...